OHEL JAKO MIEJSCE PRZECIĘCIA DWÓCH ŚWIATÓW wykład Driusza Dakierta

Opublikowano w dniu: 31 maja 2019 r.

Co to jest OHEL? Przyjdźcie posłuchać. we wtorek 4 czerwca o 18:30 wykład pt. OHEL JAKO MIEJSCE PRZECIĘCIA DWÓCH ŚWIATÓW wygłosi Dariusza Dekierta z Uniwersytetu Łódzkiegpo. Szul/Synagoga Pod Białym Bocianem, wstęp wolny.


O czym usłyszymy?
Głęboka cześć oddawana zmarłym jest na trwałe wpisana w specyfikę kultury Żydów aszkenazyjskich. Wierzenia i praktyki religijne związane ze śmiercią stanowią jeden z ciekawszych i najmniej zbadanych aspektów judaizmu. Zgodnie z tradycją żydowską zmarli nie odchodzą w pełni, a granica między tym a tamtym światem nie jest hermetyczna i dopuszcza kontakty między nimi w obie strony. Ci którzy odeszli mogą mieć w dalszym ciągu wpływ na żywych, pomagając im lub szkodząc. Kontakt żywych i zmarłych wynika z upowszechnionej w tradycji aszkenazyjskiej koncepcji teorii trójpodziału duszy ludzkiej na neszama, nefesz i ruach. Neszama, będąca symbolem boskiego tchnienia w człowieku, ulatuje wraz ze śmiercią do swego Stwórcy, podczas gdy nefesz, symbolizująca psychikę człowieka, błąka się po śmierci po ziemi i jest w stanie wchodzić w interakcje ze światem żywych do momentu rozpadu ciała, po którym również odchodzi. Ruach, symbolizujący animistyczny, przyżyciowy aspekt człowieka, na zawsze pozostaje związany z jego doczesnymi szczątkami. Tym samym ohel jest nie tylko miejscem wiecznego spoczynku świętej osoby, lecz również miejscem pielgrzymek i spotkania. Granica między dwoma światami jest tam cienka i przepuszczalna, a modlitwy i prośby są skuteczniejsze. Takie podejście jest wynikiem koncepcji cadyka jako pośrednika między światem materialnym i niematerialnym.

Dariusz Dekiert – hebraista, językoznawca, tłumacz przysięgły języka hebrajskiego, właściciel firmy tłumaczeniowej. Egzamin magisterski (2004) na kierunkach judaistyka, semitystyka i historia na Freie Universität Berlin. Najważniejsze opublikowane prace: Elementy magii praktycznej w modlitwach za chorych i zmarłych, [w:] Różni razem: młodzi polscy naukowcy o Żydach, red. J. Żyndul, Warszawa 2008, s. 67–84; The Jewish Cemetery In Łódź: At the Crossroads of Two Worlds, [w:] Wielkomiejskie cmentarze żydowskie w Europie Środkowo – Wschodniej, red. I. Gadowska, Łódź 2017, s. 19-36. Opublikowane przekłady: A. Rzędowska, D. Feldman, Getto żydowskie w okupowanym Piotrkowie, Piotrków Trybunalski 2014 [z hebrajskiego]; J. Malka, Posłannictwo balanit, [w:] Mykwa – rytuał i historia, red. J. Lisek, Wrocław 2014, s. 189–222 [z hebrajskiego]; wiersze B. Hellera, L. Kuperszmida, M. Knaphajsa [w:] Nowe życie? Antologia literatury jidysz w powojennej Łodzi (1945-1949), red. M. Ruta, Łódź 2018. Obecnie współredaguje antologię twórczości Żydów łódzkich okresu międzywojennego Sztetl, szund, bunt i Palestyna w ramach projektu „Kultura literacka Łodzi do 1939 roku”, realizowanego na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego (0100/NPRH4/H1a/83/2015, finansowany przez Narodowy Program Rozwoju Humanistyki), w którym zajmuje się przekładami tekstów z języków hebrajskiego i jidysz oraz prowadzi konsultacje językowe. W naszym projekcie tłumaczy z języka jidysz pamiętnik Sary Szenirer i opracowuje jej wspomnienia w języku polskim.

« Powrót